Maluje,rysuje,pisze czy tworzy,
Śpiewa,gra czy też lepi.
Dla niego świat jest kolorowy,
A ludzie to wielki skarb wiedzy.
Ma duszę wrażliwą na piękno dookoła,
Emocje,uczucia czy chaos.
Wyraża siebie w sposób twórczy,
Czasem uważa, że nikt go nie rozumie.
Niektórzy ludzie sztuki nie rozumieją,
Bo nie czują tego wszystkiego...
A ja?
Ja czuję za bardzo,
Więc piszę do Ciebie.
Zrozum, że w moim świecie
Człowiek jest kimś innym niż dla Ciebie,
Natura to życie,
Świat to odkrycie...
To wszystko wygląda inaczej:
Dziś... Jutro...
W moim artystycznym świecie...
Siedzę...słucham jak cisza nadchodzi, Czekam...myślę...I nikt nie przychodzi. W oknie ciemno...noc już nadchodzi, Niebo świeci gwiazdami przez oczy. Północ wybiła...zegar tam stoi, Nie śpię i czekam i nikt nie nadchodzi. Nie śpię...rozmyślam patrząc na gwiazdy... Zmęczona...idę do łóżka sama, Zakrywam kołdrą moje kolana. Tulę swą głowę do mojej poduszki, Oczy zmęczone,a sen nie przychodzi. Myśli i słowa krążą mi w głowie, Powiedzieć wypada..Może nie powiem? Serce kołacze cicho w mej piersi, Księżyc uśmiecha się do mnie jest wielki. Nastał poranek, ja nadal nie śpię, Zmęczona jestem myślami...wszędzie. Ileż rozmyślam...Tak dużo myślę, Kłamię czy ufa? A może jeszcze... Nagle zegar wybija już szóstą nad ranem, Zmęczona ciągłych rozmyślań rozkazem, Zasypiam błogo, zamknięte oczy, Serce spokojne, dusza nie myśli. Wstaję o trzeciej...Tyle,aż spałam? I wiem już wreszcie, cała zadrżałam... Powiem mu prawdę..Tak bardzo jest bliski, Rysuje w głowie schemat...znów myśli. Jesteś mi blisk...
Komentarze
Prześlij komentarz